---

Door de kille krochten kronkelen krioelend nesten van dwazen en bange

Aan munt en vod verhangen

Daar in het rot en ruis

In hun betonnen rommel daar

Waar al voor mammon buigt

Vervloekte torenhoge kerkers

Waar werkelijkheid de slaven huist

Het mensdom zit krom

Zonder verlangen

Wanen wevend

Het gif te pakken

Oh de arme

De stakker

O het schaap

Recht naar de slachting

De systemen week en wankel

En gedoemd om steeds te falen

Maar bezeten

En normalen

Laten amper bloed en tranen

Hopeloos