---

sam do stada

sam do stada

Przeklęta gwiazdo zaranna

sam do stada

Z czarnej szaty nieba zerwana

sam do stada

Brzemienna w mądrość

sam do stada

Z dawna potępioną

Ty jak wilk co w hordzie

wsciekle łamie rytm

Ty jak pies co w rękę pana

wbija kły

my są stada

wróć do stada

od jedności

do watahy wróć

od wzniosłości

do pustoty wróć

od harmonii

do bełkotu wróć

od niesnu

do głów rozdartych wróć

od kwarcu białego

do skwaru czerwiowego

jak Ziarna - na wschód

gdzie świty palą lód

Blady wilk

kuleje światła strugą pijany

nędzny wyliniały

bielmo w oku

i kieł złamany

Od skwaru do kwarcu przemienił swój głos

ze stada do ziarna zbiegł

Od ziemi do nieba odrywa swój krok

ku Słońcu - i dalej się tlił sfory głos

pył do stada

nic do stada

ty do stada

wróć do stada

KWARC do stada