---

w dobie królestwa czekanego

śniąc w żalu i ciszy mroku

pod korzeniami mądrych dębów

słuchając głosu dzwonów potęgi

ogarnięty chwałą i pamięcią braci

spoczywam w kryptach ojców

strumienie magii tryskające wokół

szeptały me imię w spokoju

przebudziły ze snu wiecznego

wyrwały z zimnych objęć Wołosa

otworzyły bramy Nawii

bym przekroczył je w chwale

sięgając po rdzawy miecz

przywdziałem zbroje mą i koronę złotą

ożywiony w mej krainie

wśród kniei, łąk, gór i jezior

bym prowadził mych synów do boju

na śmierć lub trony bohaterów

wraz z duchami natury powróciłem

bogowie błogosławieństwo ślą

klingę mą raz ostatni skąpie we krwi

jak za życia mego w bitwach wielu

końca zarazy nadchodzi czas

wiele wojów w walce wsławi się

lub ze mną wkroczą w królestwa śmierci

przekroczymy bramy Nawii

spoczniemy w kryptach ojców

ogarnięci chwałą i pamięcią braci

strumienie magii tryskające wokół

szeptać będą nasze imiona w spokoju

w akompaniamencie głosu dzwonów potęgi

pod korzeniami mądrych dębów

śniąc w żalu i ciszy mroku

w dobie królestwa czekanego

w dniu gdy spłonie krzyż