---

przenikliwe zimno - pierścieniem nas otacza

niczym magia zaklęć ojców z wielkich lasów

mróz skuł jarzmem srogim ziemie naszych przodków

od wód bałtyku po Tatr ostre szczyty

Zbite Lodem tafle jezior - miesiąca gracje odbijają

biel świat okryła gęstym puchem śniegu

Wieczne dęby w sen zapadły niczym głazy stoja

Tylko Wilczy skowyt głuchym echem bije w lasach...

Zmarźlina żłobi glebe - niewidzalną orze siłą

śnieżne burze pochłaniaja zachłannie Lechie naszą

rozdzierają swymi kłami gór skaliste zbocza

chłodem zatrzymują rzecznych bieg arterii

Kopuła czerni wciąż wypluwa nowy gradu deszcz

aby w bezczas nas uwięzić Królowej Zimy Majestatu

odwieczną jest ta ceremonia hołdu (dla) Białej Pani

wśród żywych wstają dusze tych którzy pomarli

Zimowe niebo czujnym okiem dzierży piecze nad krainą

i tylko wilczy skowyt głuchym echem bije w lasach...