In de kou van een winterdag Sloeg mijn hart zijn eerste slag In het licht van de winterzon Was het dat mijn tocht begon Op het pad dat ik zelf verkies Ken ik vreugde en verlies Veel gereisd en vaak gedwaald Maar zelf mijn koers bepaald In mijn lijf stroomt het oude bloed Door mijn tijd zijn toekomst tegemoet Wijsheid en kracht vergaarde ik op mijn tocht Elke keer dat ik leerde en vocht Klaar voor de strijd, gestuwd door wil en trots Lijf en geest volgroeid, ik aanvaard mijn lot