---

At dusk we kneel before

The antlered pale kings

Beneath the ancient oaks

As we defy thy rotten gods

Through our will for purgation

The past arises and serpents flee

The northen lands

At dusk we carve elder runes

On mossy stones and woods

While we watch the ancient gods

Reclaim their thrones

Before our eyes the known world burn

And Pagan rain turns it into marsh

Τώρα που φέυγει το σκοτάδι

Και όλα θα έχουν ξεχαστεί

Κορμιά που σάπιζαν στον Άδη

Κινούν για επιστροφή

Φωτιά ανάψαμε και καίει

Οι γιοί νεκρών και ζωντανών

Αυτός ο τόπος πάλι πνέει

Στην δόξα των αληθινών