---

Treuren, in verre gedachten

aan gezangen en weeklagen.

Botten die kraken.

Gif sluipt door rivieren van bloed.

Alles is grauw - doods - verlaten.

Het ochtendgrijs miezert over

een gezichtsveld kaal en dor.

Geen mens leeft in dit tranendal.

Geen leven meer op aarde.

De onbeduidendheid van alles.

Al het bestaande tot as herleid

Onder een wolk van as.

In onaardse stilte.

Is het akelig koud

Alleen onbehagen en dood

Het water is.

Zwart als inkt.

Bomen als skeletten.

Drukken een schaduw op de ziel.

Wolken treuren. De hemel rouwt.

Een landschap kreunt van kou.

Er is geen weg terug naar jou...

Geen donderbui, noch hemelvuur.

Teleurgang van natuur.

Verkoolde smaak van 't vuur.