Ongewis is de afstand tot de einder. In de herfst van mijn leven, de winter nabij. Hoeveel dagen resten mij? Mijn tijd zu kort, mijn wil zo sterk. Mijn lijf zo zwak, mijn geest zu rijk. Onbekend was het pad achter de einder. Al mijn trots en mijn spijt liet ik achter. Hoe herinnerde gij mij? Mijn tijd zu kort, mijn wil zo sterk. Mijn lijf zo zwak, mijn geest zu rijk. Mijn tijd zu kort, mijn wil zo sterk. Mijn lijf zo zwak, mijn geest zu rijk.