A matanza blues Lyrics


Teño pasao bon medo, hay años eso si,

con ua costumbre vella que había por aquí

condo vía el mal tempo alló por S. Andrés,

poñíanse todos to(l)los de a cabeza hasta os pes

cargaban contra os cochos era el tempo ideal

de chantaryes ne´l gorgoleiro aquella bestialidá

y berraban y berraban y berraban,

hasta nun poder más.

Todo empezaba uos cuantos días atrás,

afilando a ferramenta que nun fose fallar

el gancho pra sacayo tirando del cubil,

el chamberil ben limpio pra colgayo d´el

a tina pra a sangre que hay que fer buas morcillas

y cinco o seis vecios dispostos a agarrar.

y a berrar y a berrar y a berrar,

hasta nun poder más.

Eo era solo un neno y taba acojonao,

aquel mal momento téñolo grabao.

El agua ta fervendo, ta todo preparao

os vecíos y el viño tamén tan listos xa.

Daquén se armóu de gancho y a(l)ló se encaminóu

y d´ arrastro ven chantao por a mandíbula

y a berrar y a berrar y a berrar,

hasta nun poder más.

Eo debaxo d´ a cama, tapao hasta as oreyas,

el cocho xa deitao encima d´a bacita,

condo de repente empezan a berrar

todos os vecíos veña a xurar,

el cocho que se solta y empeza a patinar,

que se ergue de´l baño y vota a correr

y a berrar y a berrar y a berrar,

hasta nun poder más.

Nunca soupen mas nada d´ aquel cocho cruel,

que nos deixou a todos sin podeyo comer,

igual se casou con un hembra xabaril.

xa que bastaba veyo, era muy viril,

y desde aquel momento naide volveo matar

por medo al ridículo delante d´ a vecindá

y acabouse y acabouse y acabouse

y xa nun canto más.