---

Ved årsskifte til 1266

Endte en ferd med død til følge

I det kalde ensomme mørke

Gikk en sjel avgårde i selvstendig, tørke

Neste dag han skulle freiste lykken

Til skogen det bar med ved i sekken

I ly av mørke, skjult av skog

Etter lengre tid

Etter langt og lenge

Var mannen va Djuvastøl framme

Framme ved hytta på Svartavann

Framme ved hytta der gubben han hang

men gubben var rå

Inn i hytta det bar

Glatt var gulvet av tre

Men det mannen ikkje visste

Det grusomme han skulle se

Tåken låg tett som snø

Ravnen sitter i granskogen

Fuglene falt ned og alt ville dø

Alt vil råtne og himmelen blø