Pikri gait’atsa dilis karishkhalma
Me ase vseirnob neli siarulit
Sulshi uimedo sivrtse gaishala
Gachnda musik’idan kari sinanulis
Isev shrialia, krian es gedebi
Me shen ganshorebas ukhmod gavalebdi
Mkholod mart’oobis dgheebs vegebebi
Mkholod sichumea chemi k’avaleri
Albat megobarma sadghats gamikhsena
Rogorts ghameebis mier gadamts’vari
Akhla k’uboshi var, gulma daisvena
Momdevs p’rotsesia, chumi tanamgzavri
Albat samarestan vardi mravalia
Albat mariamits t’iris tavdakhrili
Mtvare mdumarea da tsa maghalia
Modis gateneba, rogorts baldakhini...
ფიქრი გაიტაცა დილის ქარიშხალმა
(მე ასე ვსეირნობ ნელი სიარულით).
სულში უიმედო სივრცე გაიშალა,
გაჩნდა მუსიკიდან ქარი სინანულის.
ისევ შრიალია, ქრიან ეს გედები,
მე შენ განშორებას უხმოდ გავალებდი.
მხოლოდ მარტოობის დღეებს ვეგებები,
მხოლოდ სიჩუმეა ჩემი კავალერი.
ალბათ მეგობარმა სადღაც გამიხსენა,
როგორც ღამეების მიერ გადამწვარი.
ახლა კუბოში ვარ, გულმა დაისვენა,
მომდევს პროცესია, ჩუმი თანამგზავრი.
ალბათ სამარესთან ვარდი მრავალია,
ალბათ მარიამიც ტირის თავდახრილი.
მთვარე მდუმარეა და ცა მაღალია,
მოდის გათენება, როგორც ბალდახინი…