Ennui - The Day of Abandonment Lyrics

Album: Escapism

გამოძახილი წარსული დღეების,

მოჰფენს სინათლეს მიმქრალ გონებას,

გაყინულ სხეულს მწველად დასუსხავს

ცივი ნემსები შავი წვიმისა.

ტანჯვით ჩახშობილი ყვირილი მკერდში

დაამსხვრევს გაცრეცილ სინათლეს

და გააშავებს ნესტიან მიწას

მათრახდარტყმული გონების სისხლი.

მე გავიგონებ მათ ჩურჩულს ჩემი ყვირილის ხმაში,

გაიყინება მზერა მარადისობის ჟამში,

და ატირდება წვიმა დაუღალავი ლოცვით,

შეიმოსება ზეცა სამგლოვიარო ძაძში.

ხელის კანკალით გავიგლეჯ მკერდს,

რომ ჩავწვდე ნეკნების გისოსებს,

გულს მივწვდები და მოვაშთობ

ფეთქვის დავადუმებ ხმებს.

რომ სამუდამოდ მივიკეტო ჩემს უკან კარი,

ნაცრად ვაქციო მე სამუდამოდ ჩემი გვამი,

წავიდე ისე რომ არ გავთბე მე მზის სინათლით,

შევეგებები მათ, ნაცნობი თვისთა გრიმასით.

Gamodzakhili ts’arsuli dgheebis

Mohpens sinatles mimkral gonebas

Gaq’inul skheuls mts’velad dasuskhavs

Tsivi nemsebi shavi ts’vimisa

T’anjvit chakhshobili q’virili mk’erdshi

Daamskhvrevs gatsretsil sinatles

Da gaashavebs nest’ian mits’as

Matrakhdart’q’muli gonebis siskhli

Me gavigoneb mat churchuls chemi q’virilis khmashi

Gaiq’ineba mzera maradisobis zhamshi

Da at’irdeba ts’vima daughalavi lotsvit

Sheimoseba zetsa samgloviaro dzadzshi

Khelis k’ank’alit gaviglej mk’erds

Rom chavts’vde nek’nebis gisosebs

Guls mivts’vdebi da movashtob

Petkvis davadumeb khmebs

Rom samudamod mivik’et’o chems uk’an k’ari

Natsrad vaktsio me samudamod chemi gvami

Ts’avide ise rom ar gavtbe me mzis sinatlit

Shevegebebi mat, natsnobi tvista grimasit

[Translation:]

Echo of days past

Will light the darkened mind.

Cold needles of black rain

Will burn frozen body.

Scream from the chest muted by suffering

Shatters torn light.

And blood of scourged mind

Colors wet soil black.

I will hear their whisper through my scream,

Eyesight will freeze in moment of eternity,

And rain will weep with tireless prayer,

Heaven will wear mourning tatters.

With shaking hand I will tear my chest

To reach the bars of ribcage.

I will reach the heart and choke it

Will silence the sound of beating.

To close the doors behind me forever,

Turn to ash my body forever,

To leave never being warmed by the sunlight,

To greet them with familiar grimace.