[music and lyrics by David Unsaved] მოსახდენი გადაიქცა დაკარგულად, და დამაწვა სულზე მძიმე ლოდად. სიხარულის დამცინავი იმედები, დამსხვრეული, მომეფინა გულზე. შემომხვიე აბრეშუმის შავი სუდარები. ზარის მძიმე რეკვა... გამაგიჟა ამ სანთლების ალმაცერმა ბნელ კედლებზე ჩრდილის ანარეკლმა. შუაღამის მესმის ღელვა ბნელი, მდუმარება გამაყრუებელი... მე მინახავს, როგორ ყოველივე, რაც შევქმენი, ხელში ჩამეფერფლა, შავმა ნისლმა შემიჭამა დღენი, ყველაფერი რაც გარშემო მერტყა. მოგონების განტოტილი რკალი, ყრუ ღრჭიალით მალე გადატყდება. და მინდვრებში მარტო ბოდიალით აქვითინდა ტყეში ქარის სევდა. ძილი საბოლოო - ჩემი თანამგზავრი, მომაშორებს უკანასკნელ წამებს, გამატარებს ტანჯულობის უფსკრულს, სინანულის გზაზე გამატარებს. დაისივით ქრება აზროვნება და ვიღაცა ყურში მიჩურჩულებს, რომ ტკივილი მალე მომირჩება, რომ სიკვდილი ტანჯვას გამიყუჩებს. სიზმარში ვარ და ჩამესმის ხმები, ჩახლეჩილი გამომშვიდობება, სევდიანი დავიწყების მიღმა, ჩემი ხატი უკუნისში ქრება... Mosakhdeni gadaiktsa dak’argulad, Da damats’va sulze mdzime lodad. Sikharulis damtsinavi imedebi, Damskhvreuli, momepina gulze. Shemomkhvie abreshumis shavi sudarebi. Zaris mdzime rek’va... Gamagizha am santlebis almatserma Bnel k’edlebze chrdilis ...anarek’lma... Shuaghamis mesmis ghelva bneli, Mdumareba ...gamaq’ruebeli... Me minakhavs, rogor q’ovelive, Rats shevkmeni, khelshi chameperpla, Shavma nislma shemich’ama dgheni, Q’velaperi rats garshemo mert’q’a. Mogonebis gant’ot’ili rk’ali, Q’ru ghrch’ialit male gadat’q’deba. Dzili saboloo – chemi tanamgzavri, Momashorebs uk’anask’nel ts’amebs, Gamat’arebs t’anjulobis upsk’ruls, Sinanulis gzaze gamat’arebs. Daisivit kreba azrovneba Da vighatsa q’urshi michurchulebs, Rom t’k’ivili male momircheba, Rom sik’vdili t’anjvas gamiq’uchebs. Sizmarshi var da chamesmis khmebi, Chakhlechili gamomshvidobeba, Sevdiani davits’q’ebis mighma, Chemi khat’i uk’unisshi kreba... Mosakhdeni gadaiktsa dak’argulad, Da damats’va sulze mdzime lodad. Sikharulis damtsinavi imedebi, Damskhvreuli, momepina gulze. What was bound to happen became lost And is laying on my soul as a heavy boulder. Mocking hopes of happiness Broke and pieces fell on my heart. Wrap me into black silk shrouds, The toll of bells is heavy... The oblique reflections of the candles On dark walls are driving me insane. I hear dark disturbance of the night, Deafening silence... I saw everything, I created, Incinerated in my hands, Black mist devoured my days, Everything I had around me. Branched circle of memories Will soon break with muted gritting. Last sleep – my friend Will relieve me from last seconds. Will walk me the abyss of torment, Will walk me the path of sorrow. Thoughts are going out like a dusk, And someone whispers to my ear, That my pain will be cured soon, That death will cease my sorrow. I’m dreaming and I hear voices, Hoarse farewell. Behind the sad oblivion, My face is disappearing in the dark... What was bound to happen became lost And is laying on my soul as a heavy boulder. Mocking hopes of happiness Broke and pieces fell on my heart.