---

Door mist en nevel

Gloeiende, zielen vretende vuurzee

Gekerm, gehuil, gekrijs, geknetter

Voorgoed verloren

Misleid, ontgoocheld

Duistere krachten, dwingend

Stuurde Sjoerd Murks over `t wad

Gulzig bloeddorstige lokroep van het kwaad

Tussen gloeiende balken, half verkoold

Kokend bloed, hongerig duivelsvuur

Zijn wederhelft verkracht, vermoord, verbrand

Woeste vlammen dansen de doodsdans

Hoog gilt de toorn in zijn bloed, wraak!

Onheilsbark, daar, drijvend op een zee van verdriet

De golven rollen aan met het tij

Er woedt een orkaan door zijn borst

Wanhopig slaan armen zich door gitzwarte golven

Wraakgevoelens overwinnen de ijselijke kou

Woest kolkt het water, wreed snijdt de wind

Zijn zoon! Zijn zoon!

Het gekraakte lichaam van Ulbe

Bungelend aan de ra

Gekrijs, gehuil, geruis, gesuis

Verstikkende stilte, alles verstomd

Uitgespuwd door de poel van dood en verderf

Overmand door haat en wrok, verstard van verdriet

De bark, verdwenen in de schemering

Alleen en verlaten in het barre duinlandschap

`s Nachts wanneer de wind huilt

En de zee zijn wilde golven laat dreunen

Duistere woorden, nachtmerrie der christenmens

Brandend wrakhout verstoort de duisternis

Het beest ontgrendeld, de stormlantaarn

Demonische flikkeringen dansen over de duinvallei

Onwetende schepen, gelokt door de dood

Een duivels gelach, een duivels vuur