---

Als de nacht haar mantel werpt

IJskoude zilte Noorderwind

De bloedmaan

Opgeslokt door gitzwarte wolken

Uitgestrekte weides van armoe en verdriet

Slechts de gloeiende ogen der Börries

Doorbreken de verstikkende duisternis

Zijn duivelse gehuil, zinderend

Door merg en been….

Zelfs de Aulken blijven verscholen

Dwaalichten verstommen, versmoren

Nachtridders uit de hel openbaren zich

Als hongerige vlammen in `t Zwerc

Ongelukkigen, die het pad kruisten

Van Widde Wiend en Smakhak

Hun leven onzeker, verstijfd van schrik

Pis en schijt zal sijpelen langs angstige, verkleumde benen

Zijn duivelse gehuil, zinderend

Door merg en been...

Brengers van ellende en ongemak, van ziekte en van dood

Als de nacht haar mantel werpt over de koude, kille drek

Als huiveringwekkende angst het overneemt van sereen avondrood

Zal `t wemelen van duist`re schepsels op deze lugubere onheilsplek

Aanschouw de verdorven Hommelstommel

Half paard, half mens

De Duivekater zijn krankzinnige gejank

Zielenverslinders omgeven door zwavelstank

De Waddenduvel jaagt woest en gulzig

En sleurt zijn prooi in `t slik tot het sterft

Boerderijen branden, een waardig inferno

Het kwade werk van Pok

Sterven zal een dierbare, breken zal je hart

Gij, die oog in oog staat met de Zwarte Juffer betaalt een hoge prijs

in `t zwart Ontboden wordt de man met de eeuwig zwaaiende zeis

Sterven zal een dierbare, breken zal je hart