Ik ben de geest van een ver verleden verloren in een mist van tijd een tijd waar Eer en Glorie samen hingen aan de Krijg Uitrijden bij 't ochtendgloren, de gevallen vijand zien bij 't avondrood Smalend lachend om de grote ontsnapping aan de dood Slagvelden bezaaid met lijken van hen voor land en Koning streed De roofvogels doen zich te goed aan hun heerlijk rottend vlees Nooit zal de wind nog hun haren strelen Nooit meer een kus van kind en vrouw Maar glorievol gestorven voor 's lands zijn Eer en Trouw Een verlangen dat de ziele snijdt Een Europa dat van zijn Pest is bevrijdt Laat ons strijden voor ons Hoogste Goed voor ons Taal, Cultuur en Bloed! Ik ben de geest van een ver verleden van den Duisteren eeuw waar Chaos rees waar de mensen leefden onder een constante vrees vrees voor den God in de hemelen boven en zijn tegenpool die de nacht verkoos Ik ben de geest van een ver verleden maar 'k leef nog voor in 't hart van velen degenen die nog trots zijn op hun pure Vlaamse bloed Geholpen door de geur van Zyklon gas