ik moet brullen
ik moet het kwijt
er zit een duivel in mijn pens
die in mijn ruggengraat bijt
mij wakker houdt met spijt
twijfel en onzekerheid
een kop vol schijt
met haat en nijd
ik moet brullen
ik moet bijten
dat eruit trekken
voor mijn part schijten
waardoor ik alles haat
alles zie mislukken
en mijn lief
met iemand anders zie fucken
ik kan er niet meer tegen
ik hou het niet meer uit
het komt mij aan mijn strot uit
stopt die shit dan nooit?
krijg ik mijn krom leven
dan nooit meer recht geplooid?
ik sta stijf van de stress
en mijn dag is weer verpest
de frustratie groeit nog
en ze baant zich een weg
veroorzaakt tijdverlies
met nutteloos gepieker
ik maak mijn eigen
met de minuut strontzieker