---

In de mistige nevelen van een ver verleden

Was het goud nog geen reden voor strijd

Tot de eerste heks der Azen hal betrad

Haar toverkunst leidde tot haat en nijd

Gouddronk was haar naam

Hebzucht bracht haar faam

De Azen trachtten haar te doden

Maar zij hoorde tot de Wanengoden

Met speren doorboorden de Azen de heks

Tot driemaal toe werd Gouddronk verbrand

Maar opnieuw en opnieuw werd zij herboren

Loki at haar hart en nog was zij niet verloren

Haar weergeld Wodan weigerde

Aan de Wanen te betalen

De eerste oorlog brandde los

Zo vertellen de oude verhalen

(chorus)

De vloek van het goud

Driemaal gedood en nog in leven

Verwanten zullen strijden

Goud wil men liever nemen dan geven

Driemaal verbrand, driemaal gedood

Telkenmale is de godin herrezen

Als verleden, als heden

Als toekomst kwam zij weer tot leven

De Azen en Wanen sloten vrede

Maar de goudlust was niet verslagen

Tot aan de schemering der goden

Moeten wij mensen deze last dragen