---

In het verre verleden der Noordse volkeren

Leefden wij met weinig, maar waren fier en vrij

Het klimaat was hard en het land weinig gul

Maar wij kenden trots en de Goden aan ons zij

Vrij van de erfzonde, onbekend met de geboden

Leefden wij zonder schaamte, het zwaard in de hand

Wij lachten van vreugde, vochten uit kwaadheid

Wij waren eenvoudig, maar meester in eigen land

Echter op een dag kwamen de slaven van het kruis

Wij ontvingen hen gastvrij en betoonden hen respect

Maar zij spraken tegen ons met een gespleten tong

Deden zich voor als vrienden maar waren vals gebekt

Zij verleidden onze leiders met laaghartige beloften

Zij vertelden hen dat hun geloof hen van nut zou zijn

Om het volk te ketenen, het individualisme uit te roeien

De ene god zou slaven maken van de volken van de Rijn

Onze leiders werden corrupt en lieten zich verleiden

Dit woestijngeloof te gebruiken om het volk te knechten

Zij wendden zich af van de Azen en de Wanen

Om de strijd in het voordeel van het kruis te beslechten

Mannen en vrouwen met pure harten boden weerstand

Maar de schaduw van het kruis bleek niet te overwinnen

Ons volk geknecht, gemaakt tot slaaf van de geboden

Schuldig werden wij nu geboren, onheilig van zinnen

Eeuwen lang hebben wij als slaven van het kruis bestaan

Maar wederom zullen de Goden welkom zijn in onze hallen

Eens te meer worden wij belaagd door een vreemde god

Ditmaal zullen de knechten van de woestijnprofeet vallen

Deze keer zien wij de onheilsbrengers voor wat zij zijn

Dienaren van de kruisgod met enkel een andere naam

Slaven van de ene god zelfs wier adem leugenachtig is

Verenigd onder het oog van Wodan zullen wij hen verslaan

Wij zullen weer vrij zijn en onze ware Goden eren

Wij zullen de woestijnreligies voor altijd afzweren

Wij zullen Jahweh’s slaven van hun hoogmoed beroven

Wij zullen desnoods sterven voor wat wij geloven