---

iii.i. Óvættin sem leitar á þig

heggur þína innstu taug

Forynjan sem kallar nafn þitt

ii. Rödd hennar

heit og dauð

heit og dauð

iii. Launungarmál

hnífsskarpt hvískur

ormatal í huga mér

iv. Seiður forn

magnaður

bölrúnir skal rísta

v. Aska gýs úr vitum mínum

drepsótt í bláum beinum

vi. Návindur ber þung orð á lofti

Hrafnaþing kveður upp dóma

vii. Tungl vex og blóðgast

þögn ríkir á himni

prísundin riðar til falls

viii. Heyr!

ix. Látið óma

enn á ný

þá trylltu frygðarsöngva

x. Hinn nafnlausi lýkur upp

áttunda innsiglinu

xi. Blóð hans brennur í iðrum mínum

raust hans skekur heiminn:

xii. „Þú þekkir mig

náttvættur

sem gvuðar á glugga

sálu þinnar

xiii. Nafn mitt strikað

úr helgra bókum

En ritað í

ösku jarðar“

-

xiv. Ljós

hinsta

hilling manna

xv. Svartasta

gjá

leiðir okkur handan

xvi. Þurr

mold

þungar rætur rotna

xvii. Eyðilögð

auð

liggur í draumlausu dái

-

xviii. Ei trúa

ei vona

feigð kallar

eirð neitar

xix. Neitar

teikn flöktar

tóm