---

Handan mennskrar heimsbyggðar

leynast jökulkaldir myrkheimar

þar sem vargshjörðin sveimar

og niðjar nifls ríkja

Hvít auðnin er ríki vort!

Snjóstormurinn skikkja og skjól

Sverð okkar kalið

skjöldurinn tunglið og sól

Öræfi eymdar

eru óðal niflættar

Aðeins feigð og fönn

fyrirfinnst í ríki vor feðra!

Við, afsprengi Niflheims!

Drottnarar norðursins!

Synir stríðs og ísa

dætur hríms og nætur

Blindbylurinn geisar

þér sortnar fyrir augum

hjarnið sest að

og hagall dynur

Sortahríðin geisar

og úlfar góla

Á firnindum

knýr feigðin dyra

Við, afsprengi Niflheims!

Drottnarar norðursins!

Synir stríðs og ísa

dætur hríms og nætur

Úr kaldri auðninni

streyma stríðsmenn á úlfsbaki

Við erum hungur og frost!

Hinn eilífi vetur

Ykkur er engin vorkunn

vesæl peð Ásgarðs

Gegn risum og hrímþursum

fölnar hjarta og frosnar!

Skriðjöklar renna fram

ís mun aldrei þiðna

Myrkrið mikla

mun upp renna

Nálgast nú loks hinn eilífi vetur

og við höldum til Múspells

Vígavargar góla

og stormurinn þráir heitt

-

blóð

Vomar veturs út ríða

og vindurinn nauðar

Niðjar niflsins stríða

og vindurinn nauðar

Afsprengi Niflheims

kalið hungur og frost