---

W Welesową noc

Scaleni z mrokiem

Wietrząc wrogą krew

Kroczymy ku zwyciestwu...



Tu samotność kryształem jest

Ciemność koronacją ukojenia

Nyktofilią, magią, głodem mizantropii

Tożsamość łonem, Ariozofia matką

Bramy zrozumienia uchylone

Tu wojownika wilczy duch

Zawieszony na osi bezkresu wieczności

Jego Axis Mundi nieugięty

Od zawsze…



Oto doktryna najwyższych

Żerców tajemnica

Starożytna ścieżka walki

Po epitafiach zwątpienia wznosi się ku wyzwoleniu

Aż po horyzont determinacji

Watahą myśli

Tańczymy z cieniami lasu na grobach swych słabości



Nasza Wataha krwi!

Morderczym widziadłem jest

Barbarzynskim czynem

Ostoją likantropii

Podpalaczem ich codzienności

Jałowej jak piach spod powiek żydowskiej wiary...